140 Meester

Zegsels van Peeter Burgeik
Ieder mens is een tijdlijn. We waren er niet. Toen zijn we gekomen. Daarna zijn we verdwenen.
Zij is de boodschapster --- brengster van slecht nieuws. Haar te onthoofden, maakt de waarheid niet draagbaar, maar redt mogelijk wel het gezicht van de beul.
Ieder mens is een herhaling van de zelfde tijdlijn. We waren er niet. Toen zijn we gekomen. Daarna zijn we verdwenen. Niemand is uniek.
[ ]loos; ge[ ]; [ ]nig; be[ ]ksel; reuk[ ] [ ]delijk; ba[ ]; [ ]derend; tast[ ]; waan[ ]; [ ]nelijk; een mooie [ ]; dat [ ]t me niet; de [ ] van het bestaan?
Neem de toekomst bij wijze van experiment eens als vaststaand aan. Hoeveel wegen leiden naar die toekomst. Zoveel verledens zijn er
Altijd maar tekenen, schreef de moeder in het album. Dat wordt later een getekend mens.
Men spreekt over ondraaglijk, maar bedoeld onacceptabel. Uiteindelijk kan men alles dragen dat men accepteert.
Kromei schreef dat angst steeds sterker impulsen nodig heeft om ten volle te worden beleefd. Kromei is nooit bang geweest; er is geen grens aan de angst.